جنــگ نقــده و  درسهايی که بايد آموخت

رضا تورک

  [e-mail]

 

تاریخ معاصر آذربایجان پر است از صحنه هایی که هم از مظلومیت و هم از دلاوریهای ملت آذربایجان حکایت میکنند. در گوشه – گوشه تاریخ سرزمین استوارمان آذربایجان، متاسفانه حوادث و رخدادهای زیادی هنوز بصورت مکتوب درنیامده اند و بسیاری از منابع تاریخی آذربایجان نیز بجهت آنکه از جانب افرادی مغرض نگارش یافته اند نیاز به بازنویسی دارند. یکی از حوادث مهم تاریخ معاصر آذربایجان، شورش اکراد در سالهای بعد از انقلاب 57 است که منطقه غرب آذربایجان و مخصوصا قسمتهای جنوبی استان آذربایجان غربی صحنه تاخت و تاز احزاب مسلح و تروریستی و غارتگر دموکرات و کومله کردستان گردید. در این اثنا جنگ یک هفته ایی نقده که در طی آن مردم غیرتمند و حماسه ساز سولدوز در مقابل تجاوز اکراد جانفشانی کردند و اکراد را با شکستی شرم آور روبرو ساختند از برگهای زرین تاریخ آذربایجان محسوب میشود که شرح آن در ذیل می آید.

 

ما در حال مبارزه ايم

 رضا تورك

[e-mail]

 با سلام و عرض خسته نباشيد خدمت آقاي باي بك تبريزلي مدير پر تلاش سايت ارزشمند باي بك و نيز خوانندگان محترم.

چند روز قبل در سايت baybak.com و سايت اينترنتي ((كميته مردمي دفاع از غرب آذربايجان)) bati-az.com و سايتها و وبلاگهاي ديگر مطلبي با عنوان (( جنگي كه آماده اش نبوده ايم شروع شده است)) به قلم ژورناليست و فعال سياسي – فرهنگي آذربايجان آقاي باي بك تبريزلي را مشاهده كردم و آنرا مطالعه نمودم.

بعنوان يك فعال آذربايجاني نوشته مذكور را مورد بررسي و آناليز قرار دادم كه بدليل حساسيت مساله آنرا در قالب اين نوشته تقديم حضور مي دارم و اميدوارم اين مطلب در سايتهاي اينترنتي خصوصا سايتهاي باي بك و باتي آذ قرار گيرد تا با رويكردي دموكراتيك فراهم شدن زمينه هاي نقد و آسيب شناسي در حركت ملي آذربايجان بوجود آيد و در نهايت بتوانيم سره را از ناسره و منفعت را از ضرر و صواب را از ناصواب تشخيص دهيم و در مسير درست حركت كنيم. البته بسيار علاقمند بودم مباحث اينچنيني را بزبان مادري مطرح كنيم و ليكن بجهت اينكه مقاله دوست ارجمند آقاي تبريزلي بزبان فارسي نوشته شده بود بجهت رعايت اصول جوابيه نويسي اين نوشته بزبان فارسي تقديم مي گردد.

رد پاي شووينيسم فارس در كشتار سپاهيان تورك غرب آذربايجان

 

                     رضا تورك         

        [e-mail]

 كشوري كه ايران ناميده ميشود در مقطع زماني كنوني حساس ترين و پيچيده ترين دوران سياسي خود را سپري ميكند. از يك طرف مسائل انرژي هسته ايي و مخالفتهاي بين المللي با ايران، حمايت ايران از تروريسم در عراق، دخالت سياسي-نظامي در مسائل فلسطين و از سوي ديگر نارضايتي هاي عمومي و خصوصا صنفي در ايران و مهمترين معضل اين كشور چند مليتي يعني مساله قيام مليتهاي غير فارس بر عليه آپارتايد فارسي در اين كشور شرايطي بوجود آورده است كه ميتوان گفت كه نظام جمهوري اسلامي در بدترين شرايط بسر ميبرد و هرروز نيز بر شدت فشارها بر هئيت حاكمه اين كشور اقتدارگرا افزوده ميشود.

در شرايط كنوني كه بسياري از سياستمداران و كاسه ليسان ديروز رژيم خود امروز در زندانها بسر ميبرند و طيفي از اين سرسپردگان نيز با انبوهي از اطلاعات نظامي و استراتژيكي به كشورهايي نظير آمريكا پناهنده ميشوند و نيز تحولات سياسي و امنيتي و نظامي در خاورميانه و خصوصا مناطق غربي آذربايجان، شايد عنوان نمودن اين مطلب كه ((رد پاي شووينيسم فارس در كشتار سپاهيان تورك در غرب آذربايجان مشهود است)) دور از واقعيت نباشد.

 

آذربایجان و مساله کرد

 

  

رضا تورک

[e-mail]

 

 مقدمه و طرح موضوع:

بدون شك غرب آذربايجان (جنوبي) در طول تاريخ معاصر بخاطر عواملي همچون ژئوپولوتيك خاص، مهاجرت و متعاقبا برهم خوردن تركيب جمعيتي آن، تضاد مذهبي، دخالت كشورهاي خارجي و تضاد منافع آنها، قدمت كهن تاريخي، منابع سرشار خدادادي، سياستهاي استعماري و زياده خواهانه اتخاذ و اجرا شده (بين المللي، دولتي، قومي) در اين منطقه همواره يكي از كانونهاي تنش، بحران و منازعات و كشمكشهاي بين قومي بوده است.

حافظه تاريخي مردمان اين ديار هنوز ايام و روزهاي سخت و سياه و خونين دوران شيخ عبيدالله شمزيناني، سيميتقو، جيلوها و ارامنه و نيز حوادث تلخ و خونين بدو و بعد از انقلاب 57 را فراموش نكرده و بياد دارد كه چگونه هزاران تن از كودكان و زنان و مردان بيگناه و مظلوم ترك غرب آذربايجان قرباني زياده خواهي ها و طمعكاري ها و ددمنشيهاي انسان نمايان حيوان صفت شدند كه بي هيچ ابايي براي رسيدن به اهداف شوم و خيالي و بيگانه پرست خود از هيچ جنايتي و خيانتي فروگذاري ننموده و ضمن ايجاد وحشت و ناامني در منطقه باعث كشتار بي رحمانه بي گناهان و بي خانماني و مهاجرت هاي اجباري و تحميل صدمات جبران ناپذير مادي-معنوي مردمان اين خطه شدند هرچند كه در نهايت همگي با خفت و خواري تمام مغلوب ملت دلير آذربايجان شدند.

 

طرح ايجاد ديوار حائل

 

                                                                                                               

رضا تورك           

     [e-mail]   

 

چندي پيش با يكي از دوستان همفكر مبارز كه در راه استيفا و دفاع از حقوق ملي سرزمين مان آذربايجان هزينه هاي زياد معنوي و مادي را متحمل شده است درباره چالش هاي سياسي آتي آذربايجان صحبت مي كرديم و هردو در خصوص معضل اكراد مهاجر و بحران گروهكهاي تروريستي كردي تقريبا هم عقيده بوديم، اما مساله ايي كه در باب جغرافياي سرزميني در لابلاي نظرات ايشان و برخي ديگر از همفكران مبارز كه ساكن منطقه غرب آذربايجان نيستند و مساله اكراد برايشان ملموس نيست و به مسائل مشابه ديگري بيشتر تاكيد دارند، بحث اشغال منطقه ((قاراباغ)) در شمال و لزوم آزاد سازي آن و تاكيد بر بحث ((توران زمين)) و يكپارچگي سرزمينهاي تورك نشين از چين تا بلغار براي رهايي از بايكوت سياسي كه شدت و رنگ بوي اين دو موضوع در صحبتهاي اين دوست گرانقدر بيشتر از دفع فتنه اكراد مهاجر بود.

 

 

تاريخ مصرف کارت کرد

 

                                                                                                                  رضا تورک

[e-mail]

 

 بعد از حوادث 11 سپتامبر و حضور نظامی آمریکا در خاورمیانه که یکی از نقاط بسیار حساس و از مراکز ثقل قدرت محسوب میشود نظم نوینی در عرصه منطقه ایی و حتی جهانی شکل گرفت. هرچند که پس از پایان جنگ سرد تقسیم بندی بلوک شرق و غرب کم کم از ادبیات سیاسی جهانی رخت بربست اما تحولات اخیر خاورمیانه عکس این مساله را نشان می دهد بگونه ایی که میتوان گفت حمله نظامی آمریکا به افغانستان و در پی آن به عراق در واقع تقابل مجدد و نظامی قدرت شرقی (روسیه و متحدانش) در برابر قدرت غربی (آمریکا، اسراییل و اروپا) است که در این بین کشورهایی نظیر ایران، ترکیه، عراق، افغانستان، سوریه و نیز کشورهای عربی منطقه بصورتی علنی و روسیه و چین و برخی دولتهای اروپایی بشکلی غیر علنی در مقابل ظاهرا آمریکا و باطنا قدرت غربی صف آرایی کرده اند که البته ما در این مقال به جزئیات نظم نوین منطقه نخواهیم پرداخت بلکه در این بازار شلوغ و پیچیده خاورمیانه به بررسی مساله کرد در آذربایجان و منطقه می پردازیم.

 

 

روشنفکر و فعال سياسی آذربايجانی و مساله کرد

 

رضا تورك

[e-mail]

 

 

بحث روشنفکر آذربایجانی و اشتباهات تاریخی و خانمان سوز آنها در تاریخ معاصر آذربایجان مساله ایی است که آنگونه که باید و شاید بدان پرداخته نشده است. به اعتقاد اینجانب هیچگاه نمیتوان عموم و توده یک ملت را محکوم به ((اشتباه)) یا ((نا آگاهی)) کرد چراکه این روشنفکر است که در قبال مسئولیتی که خود ((آگاهانه)) و ((اختیاری)) در قبال عقیده اش پذیرفته است محکوم به روشنگری در جامعه انسانی و یا ملت مطبوعه خود است لذا در جوامع توتالیتری و چند ملیتی همچون ایران اگر ملتی از ناآگاهی رنج میبرد در درجه اول این روشنفکر آن ملت است که خوب عمل نکرده و یا ناکام ماندن وی در انتشار عقایدش مربوط به ضعف قدرت او در برابر روشنفکران ملیتهای دیگر مخصوصا طبقه حاکم است (در ایران لابی شووینیستی فارس). شاید وضعیت امروز نامناسب آذربایجان نیز متاثر از اقدامات آنگونه روشنفکران و تحصیلکرده های آذربایجانی باشد که هیچ یک در طول عمرشان در راستای منافع ملی آذربایجان گام ننهاده اند و شاید در بسیاری مواقع آگاهانه یا جاهلانه بطور عکس نیز عمل کرده اند. البته در این مجال قصد آن نداریم تا به اشتباهات مهم و خانمان سوز روشنفکران آذربایجانی بپردازیم، بلکه غرض آنست تا به بررسی موضع گیریها و نحوه برخورد احزاب، گروهها و فعالان حرکت ملی آذربایجان (بعنوان روشفکران واقعی آذربایجان) در قبال مساله اکراد در آذربایجان که رفته – رفته به معضل تبدیل میشود، را بررسی نماییم.